Pracownicy

Jakie obowiązki ma pracodawca wobec pracownika na zwolnieniu lekarskim?

Jakie obowiązki ma pracodawca wobec pracownika na zwolnieniu lekarskim?

Jakie obowiązki ma pracodawca wobec pracownika na zwolnieniu lekarskim?

Hej, pracownik z ekipy montażowej dostał zwolnienie na kilka tygodni, no i trochę się pogubiłem. Czy mam tylko wypłacić chorobowe, czy muszę też organizować spotkania i sprawdzać, co robi?

Choroba pracownika uruchamia obowiązki finansowe, administracyjne i organizacyjne. Ich zakres zmienia się wraz z długością nieobecności, dlatego trzeba pilnować zarówno pierwszych 16 dni kalendarzowych, jak i późniejszych terminów kontaktu oraz współpracy z NAV.

W tym artykule wyjaśniamy, jakie dokumenty przyjąć, kiedy wypłacić świadczenie, jak dostosować pracę i gdzie przebiegają granice kontroli pracownika. Podane kwoty i zasady są aktualne na 1 października 2026 r.

Od zgłoszenia choroby do przyjęcia dokumentacji

Obowiązki dotyczą każdego pracodawcy, w tym AS oraz ENK zatrudniającego pracowników. Właściciel ENK nie jest pracownikiem własnej działalności, natomiast właściciel AS zatrudniony w swojej spółce podlega zwykłym zasadom pracowniczym.

Pracownik powinien poinformować Cię o chorobie możliwie szybko. Prawo do świadczenia od pracodawcy powstaje najwcześniej od dnia zgłoszenia nieobecności, chyba że pracownik obiektywnie nie mógł przekazać informacji wcześniej.

Nieobecność może zostać potwierdzona przez:

  • egenmelding - własne oświadczenie pracownika o chorobie,
  • sykmelding - zwolnienie wystawione przez uprawnionego lekarza lub innego specjalistę.

Prawo do korzystania z egenmelding powstaje po co najmniej 2 miesiącach zatrudnienia. Minimalny ustawowy zakres obejmuje do 3 dni kalendarzowych jednorazowo, maksymalnie 4 razy w ciągu 12 miesięcy. Firma może przyznać szersze uprawnienia, na przykład 8 dni jednorazowo i 24 dni w ciągu roku.

Po powrocie pracownika możesz wymagać pisemnego potwierdzenia egenmelding. Możesz również odebrać prawo do korzystania z tego rozwiązania, jeżeli masz uzasadnione podstawy. Przed podjęciem decyzji musisz umożliwić pracownikowi przedstawienie stanowiska, a po 6 miesiącach ponownie ocenić zasadność ograniczenia.

Na początku nieobecności trzeba:

  1. Zarejestrować dzień i sposób zgłoszenia choroby.
  2. Sprawdzić prawo do egenmelding albo otrzymane sykmelding.
  3. Ustalić pierwszy pełny dzień nieobecności.
  4. Zapytać o przewidywany czas absencji oraz możliwość częściowej pracy, bez żądania diagnozy.
  5. Zabezpieczyć informacje o zdrowiu przed dostępem osób, które nie potrzebują ich do wykonywania obowiązków.

Wypłata świadczenia i formalności wobec NAV

Pracodawca wypłaca sykepenger (świadczenie chorobowe) za pierwsze 16 dni kalendarzowych nieprzerwanej nieobecności. Jest to okres odpowiedzialności pracodawcy. Wlicza się do niego weekendy i inne dni wolne objęte zwolnieniem, ale pieniądze wypłacasz za dni, w których pracownik zgodnie z planem otrzymałby wynagrodzenie.

Prawo do świadczenia od pracodawcy wymaga zasadniczo co najmniej 4 tygodni zatrudnienia przed chorobą. Dokładne rozgraniczenie finansowania omawiamy w artykule Kto płaci za chorobowe pracownika - pracodawca czy NAV?

Element rozliczeniaZasada w 2026 r.
Okres finansowany przez pracodawcęPierwsze 16 dni kalendarzowych
Wysokość świadczenia100% podstawy sykepenger, maksymalnie do 6G
1G od 1 maja 2026 r.136 549 NOK
Maksymalna podstawa 6G819 294 NOK rocznie
Standardowa podstawa obliczeniaŚredni dochód z 3 pełnych miesięcy kalendarzowych przed chorobą
Podstawowa stawka feriepenger10,2% od świadczenia wypłaconego przez pracodawcę

Do podstawy świadczenia wchodzą między innymi wynagrodzenie zasadnicze, prowizje, premie zależne od pracy oraz dodatki zmianowe. Zwykłe wynagrodzenie za nadgodziny i feriepenger zasadniczo nie zwiększają tej podstawy. Stały dodatek za nadgodziny może być uwzględniony.

Od wypłaconych przez siebie sykepenger naliczasz feriepenger. Zasady naliczania opisujemy szerzej w artykule Ferie i feriepenger od strony pracodawcy - jakie mamy obowiązki?

Wypłatę raportujesz w a-meldingu wraz z pozostałymi informacjami płacowymi. Jeżeli pracownik pozostaje zatrudniony, nadal raportujesz aktywny stosunek pracy. Więcej o samym raporcie przeczytasz w artykule Co to jest a-melding i kiedy trzeba go wysyłać?

Obowiązki po 16. dniu choroby

Od 17. dnia finansowanie świadczenia przechodzi co do zasady na NAV. Musisz wysłać inntektsmelding (informację o dochodzie pracownika), niezależnie od tego, czy:

  • NAV będzie wypłacał pieniądze bezpośrednio pracownikowi, lub czy
  • firma nadal będzie wypłacała świadczenie i występowała o refundację.

Inntektsmelding trzeba przekazać możliwie szybko po zakończeniu pierwszych 16 dni i złożeniu przez pracownika wniosku o świadczenie. Bez tego dokumentu NAV nie może zakończyć rozpatrywania wniosku.

Nie masz ogólnego ustawowego obowiązku dalszego finansowania wypłaty po 16. dniu. Taki obowiązek może jednak wynikać z umowy o pracę, układu zbiorowego albo utrwalonej praktyki firmy.

Jeżeli nadal wypłacasz pieniądze pracownikowi, możesz wnioskować o refundację do limitu 6G, czyli 819 294 NOK rocznie w 2026 r. Refundacja może objąć okres do 3 miesięcy przed miesiącem złożenia żądania. Opóźnienie może więc spowodować utratę części należności.

Kontakt, plan powrotu i dostosowanie pracy

Zwolnienie lekarskie nie zawiesza obowiązku utrzymywania odpowiedniego kontaktu z pracownikiem. Powinieneś możliwie wcześnie ustalić, czy może wykonywać część obowiązków albo wrócić przy zmienionej organizacji pracy.

Obowiązek dostosowania pracy może obejmować:

  • zmianę godzin lub rozkładu pracy,
  • zmniejszenie tempa albo zakresu obowiązków,
  • czasowe przydzielenie innych zadań,
  • dostosowanie stanowiska pod względem fizycznym i ergonomicznym,
  • zapewnienie odpowiedniego sprzętu,
  • szkolenie lub przekwalifikowanie,
  • ocenę możliwości zaoferowania innej odpowiedniej pracy w firmie.

Dostosowanie nie może prowadzić do nadmiernego pogorszenia warunków pracy pozostałych osób ani stwarzać zagrożenia dla środowiska pracy. Powinieneś dokumentować rozważone rozwiązania, wdrożone działania oraz przyczyny odrzucenia dostępnych możliwości.

  1. Jak najwcześniej

    Rozpocznij kontakt i oceń możliwość pracy częściowej lub dostosowania obowiązków.

  2. Do 4 tygodni

    Wspólnie z pracownikiem przygotuj plan monitorowania powrotu do pracy, chyba że jest on oczywiście zbędny.

  3. Do 7 tygodni

    Zorganizuj pierwsze spotkanie dialogowe dla pracownika całkowicie nieobecnego, chyba że spotkanie jest oczywiście zbędne.

  4. Po 8 tygodniach

    Udokumentuj przeszkody, jeżeli aktywność zawodowa lub dostosowanie pracy nadal nie są możliwe.

  5. Do 26 tygodni

    Weź udział w spotkaniu organizowanym przez NAV i przedstaw aktualne informacje o podjętych działaniach.

Plan sporządzany do 4. tygodnia powinien obejmować aktualną zdolność pracownika do wykonywania zadań, możliwe działania firmy, potrzebną pomoc i dalszy harmonogram. Najpóźniej po 4 tygodniach przekazujesz go z własnej inicjatywy osobie wystawiającej zwolnienie.

Plan jest zbędny, jeżeli pracownik wkrótce wróci bez potrzeby dostosowania pracy albo jego stan zdrowia wyraźnie wyklucza działania zawodowe. Również wtedy warto krótko udokumentować przyczynę odstąpienia od planu.

Granice kontroli i ochrona zatrudnienia

Czego pracodawca nie może kontrolować?

Nie możesz wymagać od pracownika ujawnienia diagnozy, historii leczenia ani dokumentacji medycznej. Nie masz także ogólnego prawa do przeprowadzania samodzielnej kontroli medycznej, niezapowiedzianych wizyt w domu ani żądania wpuszczenia do mieszkania.

Możesz pytać o:

  • zdolność do wykonywania konkretnych zadań,
  • ograniczenia funkcjonalne istotne dla pracy,
  • możliwość częściowego powrotu,
  • potrzebne zmiany godzin, stanowiska lub obowiązków,
  • przewidywany czas nieobecności.

Pracownik ma obowiązek współpracować przy planowaniu powrotu i opisać, jakie czynności może wykonywać. Nie musi przekazywać prywatnych informacji medycznych.

Jeżeli masz konkretne, udokumentowane podstawy, możesz zakwestionować prawo do świadczenia. Sama nieufność, konflikt z pracownikiem albo aktywność w mediach społecznościowych nie wystarczą do automatycznego wstrzymania wypłaty.

Przed zakwestionowaniem świadczenia trzeba przeprowadzić rozmowę, sporządzić notatkę, pisemnie poinformować pracownika i przekazać uzasadnienie do NAV. Jeżeli prawo pracownika zostanie potwierdzone, firma może zostać zobowiązana do wypłaty zaległego świadczenia wraz z odsetkami.

Ochrona przed wypowiedzeniem

Przez pierwsze 12 miesięcy od powstania niezdolności do pracy nie można wypowiedzieć umowy z powodu całkowitej lub częściowej nieobecności wywołanej chorobą albo wypadkiem. Wypowiedzenie wręczone w tym okresie jest domyślnie uznawane za związane z chorobą, chyba że pracodawca uprawdopodobni inną zgodną z prawem przyczynę, na przykład rzeczywistą redukcję zatrudnienia.

Po 12 miesiącach wypowiedzenie nadal nie staje się automatycznie dopuszczalne. Trzeba ocenić perspektywę powrotu, wykonane dostosowania i możliwość zaoferowania innej pracy. Szczegółową procedurę omawiamy w artykule Jak legalnie zwolnić pracownika w Norwegii?

Wygaśnięcie prawa do sykepenger po standardowym okresie wynoszącym do 52 tygodni również nie kończy automatycznie stosunku pracy ani obowiązku rozważenia dalszych dostosowań.

FAQ - najczęściej zadawane pytania

Podsumowanie

  • Przyjmij zgłoszenie i dokumentację, a następnie prawidłowo ustal 16-dniowy okres odpowiedzialności pracodawcy.
  • Wypłać należne sykepenger, nalicz feriepenger, wykonaj raportowanie i po 16. dniu przekaż inntektsmelding.
  • Rozpocznij kontakt bez zbędnej zwłoki, sporządź plan do 4. tygodnia i pilnuj kolejnych terminów współpracy.
  • Pytaj o zdolność do pracy i możliwości dostosowania, ale nie żądaj diagnozy ani dokumentacji medycznej.

Jeśli potrzebujesz pomocy w realizacji obowiązków pracodawcy podczas zwolnienia lekarskiego pracownika, zadzwoń do nas: +47 21 38 38 21. Pomagamy pracodawcom w Norwegii prawidłowo uporządkować sprawy kadrowe i płacowe.

Autor artykułu: Marcin - marcin@efirma.no